„Opowieści, które dają duszy skrzydła”

Od długiego już czasu media karmią się coraz to nowszymi doniesieniami o agresywnych nieletnich, dla których jedynym rozwiązaniem zdaje się być odizolowanie od społeczeństwa. Coraz bardziej zapomina się o tym, że w pełni świadome i odpowiedzialne społeczeństwo najpierw winno stawiać na profilaktykę wszelkich zachowań aspołecznych, co zaowocuje zdrowszym- także w aspekcie psychicznym- społeczeństwem.

Młody człowiek, obserwując i badając otoczenie uczy się postaw, norm i zachowań. Odpowiedzią na nie zawsze pozytywne wzorce w środowisku jest opisywany program.

Brak pozytywnych wzorców zachowań powoduje wyrażanie  stłumionych emocji poprzez agresję, bunt lub zniechęcenie. Coraz częściej spotykamy dzieci, które  charakteryzuje zamknięcie, ogromne bariery w relacjach interpersonalnych i osłabienie więzi społecznych,  co w przyszłości owocuje wyrzuceniem ich poza margines społeczeństwa.

Często skutkiem braku umiejętności w wyrażaniu uczuć i emocji jest agresja, która przeradza się w przemoc wobec innych, wandalizm i popadanie w nałogi.

Są to pierwsze objawu niedostosowania społecznego, które z czasem może się pogłębić i prowadzić dzieci do konfliktów z prawem.

Projekt ma na celu uczyć zachowań społecznie akceptowanych i prospołecznych, radzenia sobie ze swoimi uczuciami, panowania nad sobą. Poprzez ćwiczenia teatralne i elementy dramy dzieci mogą także odreagować codzienne frustracje:

-elementy dramy i biblioterapii mają za zadanie wzbogacić i wzmocnić pozytywne sposoby reagowania na sytuacje i zwiększyć wachlarz zachowań akceptowanych społecznie

-ćwiczenia są nauką, wskazówkami do zmiany zachowania, prowokują do przemyślenia swojego postępowania

-zajęcia warsztatowe pomagają w otwarciu się na kontakty z innymi ludźmi, niwelowaniu lęku i poczucia osamotnienia

-wyposażenie dziecka w odpowiedni zasób wiedzy i umiejętności; przygotowanie do radzenia sobie w trudnych sytuacjach

-zajęcia i wyjścia do ośrodków kultury staną się wzorem alternatywnego wykorzystania wolnego czasu- często będzie to pierwszy kontakt dzieci z teatrem, czy kinem- zapoznanie dzieci z teatrem i literaturą jako dorobkami kultury; próba zainteresowania dzieci tymi formami sztuki

-zajęcia z biblioterapii mają m.in. za zadanie sprowokować dzieci do regularnego czytania; przypominają o zarzuconym nawyku czytania, rozszerzają zasoby języka

-zajęcia plastyczne wspomogą rozwój zdolności manualnych, koordynację ruchową dzieci

-rozwijanie wyobraźni poprzez samodzielne inscenizacje, ćwiczenia aktorskie, układanie własnych bajek

Program jest finansowany przez Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki.